1603

All social life is an ecology of human bodies, coming together and moving apart across the landscape.
Randall Collins The Sociology of Philosophies, 23

Nee, wie werkelijk voor gerechtigheid wil strijden moet om zijn leven ook maar éven zeker te zijn een ambteloos burger blijven en zich buiten de politiek houden.
PlatoVerzameld werk 1, 304

Elke stad wil ze te voet ontdekken, 'walking is mapping with your feet', in zekere zin is het net zoiets als lezen.
Margot Dijkgraaf Kom achter dat scherm vandaan en wandel, NRC boeken 11-8-2017, C8

Although Christian metaphysics is dying of its own accord, its morality, to which we have over so many generations become habituated, lives on and, by demanding of us impossible standards of virtue, destroys our self-esteem.
Julian Young Friedrich Nietzsche. A Philosophical Biography, 302

Het kleinburgerlijkste van alle fenomenen, de kletspraat, komt alleen maar tot stand omdat de mensen niet verkeerd begrepen willen worden.
Walter Benjamin Denkbeelden, 112

17 augustus 2017

1602

Het was alsof hun zwijgen vertelde over de vele seizoenen die voorbij zijn gegaan. Voor sommigen tientallen jaren, anderen hebben de grote oorlog nog meegemaakt en er zijn er die zich de tijd zonder auto's en vliegtuigen nog herinneren. Maar werkelijk oud zijn zij die de tijd voor de industriële revolutie nog diep in zich dragen, de tijd zonder vervuiling, de tijd dat mensen in het bos nog zeldzaam waren. Terwijl ik aan ze voorbij ga bewonder ik hun geduld en hoe ze langzaam maar zeker, laagje voor laagje, zich uitstrekken in de ruimte, een langzaam ontwaken. Dan hoor ik ze kraken in de wind.

9 augustus 2017

1601

Franz von Lenbach (1836-1904)
Selfportrait with his wife and daughters (1903)

9 augustus 2017

1600

Ik had het 's middags al aangekondigd, vanavond komt een programma op televisie waar papa graag naar kijkt. Zomergasten. Ze zuchten, maar als het zover is spelen ze, kijken ze zo nu en dan op, stellen vragen en kruip ik wat dichter naar de televisie zodat ik mevrouw Hertzberger wat beter kan volgen. Als het tijd is voor de kinderen om naar bed te gaan, tonen ze zich van hun zelfstandige kant, ik hoef alleen maar wat te sturen, te stimuleren, maar eigenlijk gaat het allemaal prima. Als de pyama's aan zijn, de tanden gepoetst en al die andere rituelen, staat M. aarzelend bij de deur en kijkt naar de televisie. Als ik vraag wat er aan de hand is, antwoordt hij: het gaat over bacterieën, dat vind ik eigenlijk best wel interessant. Ik antwoord dat het nu echt bedtijd is, maar dat ik het programma ook opneem, dus als hij wil kunnen we een andere keer een stukje terug kijken. Dat vindt hij prima. Als ik het gesprek op televisie even wat minder interessant vind, stop ik de kinderen in, nog even een knuffel en een kus. Dan kan papa in alle rust verder kijken naar twee vrouwen die een gesprek voeren op het dak van een in een bassin verzonken caravan.

6 augustus 2017

1599

The happiest lives are probably those in which neither interpersonal relationships nor impersonal interests are idealized as the only way to salvation.
Anthony Storr Solitude. A Return to the Self, 202

Een Engelse reiziger vertelt van zijn vertrouwelijke omgang met een tijger; hij had hem grootgebracht en streelde hem, maar op tafel lag altijd een geladen pistool.
Stendhal Het rood en het zwart, 449

Niets kan zo onherroepelijk weg en voorbij als een morgen zijn.
Walter Benjamin Denkbeelden, 59

De façade [van de kathedraal] verraadt de wachtlokalen binnen, waar reizigers, Ie tot IVe klasse (maar voor God zijn ze allemaal gelijk), tussen hun geestelijke bagage als tussen koffers zitten ingeklemd, in gezangboeken lezend die met hun concordanties en verwijzingen vrijwel niet van internationale dienstregelingen zijn te onderscheiden.
Walter Benjamin Denkbeelden, 69

Hoever zijn we verwijderd van de trieste waardigheid van onze armen, de oorlogsinvaliden van de concurrentiestrijd, aan wie veters en doosjes schoenpoets hangen als lintjes en medailles.
Walter Benjamin Denkbeelden, 71

6 augustus 2017

1598

2 augustus 2017

1597

The Stolen Child

Where dips the rocky highland
Of Sleuth Wood in the lake,
There lies a leafy island
Where flapping herons wake
The drowsy water-rats;
There we've hid our faery vats,
Full of berries
And of reddest stolen cherries.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
For the world's more full of weeping than you can understand.


Where the wave of moonlight glosses
The dim grey sands with light,
Far off by furthest Rosses
We foot it all the night,
Weaving olden dances,
Mingling hands and mingling glances
Till the moon has taken flight;
To and fro we leap
And chase the frothy bubbles,
While the world is full of troubles
And is anxious in its sleep.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
For the world's more full of weeping than you can understand.


Where the wandering water gushes
From the hills above Glen-Car,
In pools among the rushes
That scarce could bathe a star,
We seek for slumbering trout
And whispering in their ears
Give them unquiet dreams;
Leaning softly out
From ferns that drop their tears
Over the young streams.
Come away, O human child!
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
For the world's more full of weeping than you can understand.


Away with us he's going,
The solemn-eyed:
He'll hear no more the lowing
Of the calves on the warm hillside
Of the kettle on the hob
Sing peace into his breast,
Or see the brown mice bob
Round and round the oatmeal-chest.
For he comes, the human child,
To the waters and the wild
With a faery, hand in hand,
From a world more full of weeping than he can understand.

W.B. Yeats The Poems, 44-45

28 juli 2017

1596

Stefan Johansson (1876-1955)
The Night Light (1925)

24 juli 2017

1595

– Is er iemand, eind negentiende eeuw, die een duidelijk idee heeft van wat dichters uit sterker tijden inspiratie noemden? Zo niet, dan zal ik 't beschrijven. – Met het geringste restje bijgeloof in je zou je inderdaad de voorstelling dat je niet meer dan incarnatie, niet meer dan mondstuk, niet meer dan medium van hogere machten bent, nauwelijks van je kunnen afzetten. Het begrip openbaring, in die zin dat er ineens, met onuitsprekelijke zekerheid en finesse, iets zichtbaar, hoorbaar wordt, iets wat je ten diepste treft en van je stuk brengt, geeft de feitelijke toedracht goed weer. Je hoort, je zoekt niet; je neemt, je vraagt niet wie er geeft; als een bliksem flitst een gedachte op, onafwendbaar, zonder aarzeling in de juiste vorm, – ik heb nooit een vrije keus gehad.

Friedrich Nietzsche Ecce homo, 98

23 juli 2017